“Er zit echt geen steekje bij mij los hoor!”

“Er zit echt geen steekje bij mij los hoor!”

Hoe lang het geleden is dat ze met een vriendin uit eten is geweest en daarna een bioscoopje heeft gepakt? Ze kan het zich niet meer heugen. Zomaar iets leuks doen en de boel de boel laten… dat was in een vorig leven. Met drie veeleisende kinderen en een al even veeleisende fulltime baan zit dat er tegenwoordig niet meer in. Toch snapt ze zelf als geen ander dat het zo niet langer gaat. Het is de reden waarom ze bij mij in de spreekkamer is beland. Deze jonge dame, sportief gekleed, licht opgemaakt. Haar uiterlijk verraadt niet direct hoe ze zich van binnen voelt. Altijd opgewekt en actief, zeggen anderen over haar. Dat doet ze toch allemaal maar, als alleenstaande moeder. Een uitdagende baan waar ze veel plezier en voldoening uithaalt, een huishouden met drie kinderen en een hond. Een mooie doorzonwoning, auto voor de deur, trampoline in de tuin. En elk jaar op vakantie naar de zon. Op de breuk met haar partner na is dit precies zoals ze het zich vroeger had voorgesteld. Ze zou het tenslotte anders doen dan haar ouders. En dus werkt ze extra hard om haar drietal het allerbeste te geven. Maar die wens eist zo langzamerhand zijn tol. “Ik begrijp eigenlijk niet zo goed waarom ik híer zit, ik heb pijn in mijn rug. Met mijn hoofd is niks mis hoor!” Onzeker wiebelt ze op haar stoel. Ik vraag haar wat ze doet als ze zo’n rugpijn heeft. Gaat ze even liggen? Een warme douche misschien? “Nee hoor, dan spreek ik mezelf toe. Hup! Schouders eronder. Negeer de pijn!” Maar deze zelf verzonnen aanmoedigingen werkten in het begin nog wel, maar lijken nu steeds minder effect te hebben. De pijn zit teveel in de weg en zo wordt het steeds lastiger om te doen wat zij vindt dat zij moet doen. Ze laat steekjes vallen. Overdag op haar werk, ’s avonds bij de kinderen; elke dag opnieuw faalt ze. Zo voelt het althans.
Ze is trouwens geen binnenvetter. Als ze haar moeder of zus vertelt over de pijn in haar rug, kan ze echter op weinig begrip rekenen. Kort gezegd begrijpen ze niet waar ze over ‘zeurt’. Op aanraden zocht ze hulp. Via de huisarts kwam ze terecht bij achtereenvolgens een orthopeed, een neuroloog en een internist. Ze onderging scans en bloedonderzoeken, maar daar kwam niets uit. Daarna volgde fysiotherapie. Een half jaar lang, drie keer in de week, voor ze naar haar werk ging. Maar ook dat bood geen soelaas. Zo komen we terug bij het begin van dit verhaal. Ik vraag haar wat zij doet om naast alle drukte en waanzin van de dag even tot zichzelf te komen. Ligt ze wel eens languit op de bank? Met grote ogen kijkt ze me aan. “Ontspanning, tijd voor jezelf… hoe dan?”
Soms kunnen onze sterke kanten -in dit geval zorgzaamheid en doorzettingsvermogen- tegelijkertijd onze valkuilen zijn. Vaak zijn we erg streng voor onszelf en gunnen we ons weinig tot geen rust. Maar wat is er mis met luisteren naar je lichaam en het toelaten van emoties? Dat kan beangstigend zijn, maar ook een oplossing zijn voor je klachten. Bij Orthovisio wordt er niet alleen gekeken naar je lichamelijk welzijn, maar ook naar jou als persoon. Met behulp van gesprekken leren wij je steeds beter kennen, waardoor wij je verantwoord kunnen begeleiden om je fysiek fitter en mentaal sterker te maken. Kortom, voor een gesprek met een psycholoog hoeft er echt geen steekje bij je los te zitten…

Ayeh Dokht | psycholoog

   NIEUWS

  ADRES GEGEVENS

Orthovisio Schagen
Piet Ottstraat 1
1741 NW Schagen
0224-791010
info@orthovisio.nl

  OPENINGSTIJDEN

Maandag t/m vrijdag  9.00-17.00

2018-07-18T14:48:27+00:00